حفرههای کوچک ویا بزرگ بسیاری در سطح آن دیده می شود که حکایت از برخورد شهاب سنگهایکوچک و بزرگ دارد البته قطر برخی از دهانه ها به ده ها کیلومتر می رسد. برخی ازاین دهانه ها محل خروج مواد مذاب است که امروزه با مواد مذاب پر شده اند و مانندکوه های آتشفشانی هستند.

اگرچهاز گذشته نسبتاً دور، این سیاره با کمک تلسکوپ مورد مطالعه قرار می گرفت، ولی ازسال 1974 میلادی با پرواز سفینه مارینر 10 از کنار عطارد چندین هزار عکس از دشتهایمسطح و گودالهای کم و بیش بزرگ، به ایستگاه های زمینی مخابره شد. مارینر 10 میدانمغناطیسی ضعیفی حدود 1 درصد میدان مغناطیسی زمین را در اطراف این سیاره کشفکرد.  این سیاره به علت گرمای زیاد در روز و دمای بسیار پایین در شب و نبودجو و نداشتن آب به شکل مایع در سطح یا عمق آن هیچ گونه امکانی برای پیدایش شکلی ازحیات ایجاد نکرده است در عین حال عطارد هیچ قمری ندارد. در این حالت سنگهای اینسیاره به شدت منبسط می شوند و پس از غروب آفتاب و شب طولانی آن دما به شدت پایینمی رود. علت آن هم نبودن جو در اطراف این سیاره است که دما را تعدیل نمی کند. سردو گرم شدن سنگها در شب و روز و استمرار این امر طی میلیونها سال تنها یک نوعفرسایش مکانیکی در سطح این سیاره به وجود می آورد. که به متلاشی شدن سنگها میانجامد. اختلاف دما در دو سوی این سیاره در میان سیارات منظومه شمسی منحصر به فرداست.

تنهاطوفانهای مغناطیسی از سوی خورشید مقداری اتم های هلیوم باردار را در اطراف میدانمغناطیسی این سیاره به دام انداخته و فشار جوی ناچیزی (به میزان کمتر از یکمیلیاردیم فشار جوی زمین) ایجاد کرده است. برای خنثی کردن جاذبه سطحی این سیاره درخارج شدن از سطح آن تنها به سرعتی به اندازه 4.25 کیلومتر بر ثانیه نیاز است. درحالی که در مورد زمین این مقدار حدود 11 کیلومتر بر ثانیه می باشد که به این سرعتسرعت گریز می گویند.

دانشمندانمعتقدند بر اثر برخورد سهمگین یک شهاب سنگ با این سیاره در گذشته بسیار دور،امروزه در نقطه مقابل این برخورد رشته کوه هایی ظاهر شده اند. در هر حال شهابسنگها سطح این سیاره را در امان نگذاشته اند. محل اصابت این برخورد عظیم که امروزهرشته کوههای بلند و مدوری آن را احاطه کرده که به حوضه کالوریس به قطر 1300کیلومتر شهرت یافته است. چگالی این سیاره به میزان 4/5 گرم بر سانتیمتر مکعب تخمینزده شده است. این حقیقت دانشمندان را بر آن داشته است که تصور کنند مرکز این سیارهاز فلزات سنگینی مانند آهن تشکیل شده است که با توجه به حرکت آرام چرخشی این سیارهبه دور خود میدان ضعیف مغناطیسی در خود ایجاد کرده است. فشار بادهای خورشیدی اینمیدان ضعیف را در جهت مقابل به خورشید بسیار فشرده کرده و در پشت آن بسیارگسترانده است. گروهی دیگر از دانشمندان پیدایش میدان مغناطیسی در عطارد را به وجودمیدان مغناطیسی سنگواره ای نسبت می دهند که از روزگاران قدیم حاصل شده و باقیمانده است.

همانگونه که قبلاً اشاره شد عطارد نزدیکترین سیاره به خورشید است که در کنار جرم بزرگیبه نام خورشید با آن جاذبه وحشتناکش قرار گرفته است. عطارد برای آن که در دلخورشید سقوط نکند و جذب آن نشود دست به مقابله زده است. برای این کار عطارد باسرعت سرسام  آوری به گرد خورشید می چرخد و سریعترین سرعت چرخشی به دور مرکزمنظومه شمسی را از آن خود کرده است. این سرعت به حدی است که یک سال این سیاره کمتراز سه ماه به طول می انجامد. مدار این سیاره بیضی شکل است و با فاصله اندکی (بهطور متوسط 9/57 میلیون کیلومتر) از خورشید و از روی زمین این سیاره در اطرافخورشید دیده می شود. گاهی کمی بعد از غروب خورشید در افق غربی و زمانی که به آنسوی این ستاره می رسد قبل از طلوع آفتاب در بالای افق شرقی دیده می شود.